Vond jij het als tiener vervelend dat ouders, grootouders, tantes en nonkels je te pas en te onpas lastig vielen met de vraag “En jongen, wat ga jij later worden?

Ik niet. Want ik was amper 16 toen ik het al wist: ik word teamleader bij het Speciaal Interventie Eskadron (voorheen groep Diane, daarna S..I.E) van de Rijkswacht (nu DSU van de Federale Politie). 

En niets of niemand zou me er van weerhouden.

Kurt goossens

Ik was amper 16 toen ik het wist: “Ik word teamchef bij het Speciaal Interventie Eskadron van de Rijkswacht”.

Bij de Rijkswacht

Ik was daarom slechts 17 toen ik aan mijn ingangsexamens bij de Rijkswacht begon. Na enkele intense maanden van psychologische en fysieke testen kreeg ik net voor ik afstudeerde in het 6de middelbaar het bericht dat ik geselecteerd was. Ik mocht in september beginnen aan mijn opleiding “Keuronderofficier” (het middenkader van de Rijkswacht).

Die zomer werd ik jammer genoeg met mijn moto ondersteboven gereden in de Luikse tunnels. Er stond me een lange revalidatie te wachten, dus ik zou de start van de opleiding missen. Daarnaast kreeg ik te horen dat ik wegens mijn revalidatie de volledige reeks examens opnieuw zou moeten afleggen. Een kleine ramp. Elk jaar kwamen er maar een 25-tal plaatsen vrij voor 1100 kandidaten. Een 2de keer bij die 25 hoogst gerangschikten gekwalificeerd worden zou geen sinecure worden. In afwachting van mijn revalidatie en de nieuwe selectieprocedure besloot ik om ondertussen criminologie in Leuven te gaan studeren. Dankzij de specialisten van “het Sportkot” in Leuven verliep mijn revalidatie ook wonderlijk snel.

Een lang verhaal kort gemaakt: ik slaagde opnieuw in de examens en wist me hoog genoeg te rangschikken. Ik kon dus alsnog aan de 3-jarige opleiding aan de Koninklijke Rijkswachtschool in Brussel beginnen.

Het zouden 3 intense jaren worden. Maar daarover later misschien meer in een ander stuk.

Bij de BOB

3 jaar later kon mijn droomcarrière écht beginnen. Door stages, scripties en het leiden van diverse operaties op het terrein had ik ondertussen een beter beeld van wat het werk van de verschillende bijzondere eenheden inhield. Ik voelde dat een carriére bij de BOB (Bewakings- en Opsporingsbrigade) beter aan mijn verwachtingen zou voldoen dan een functie bij het Speciaal Interventie Eskadron. Na de nodige ingangstesten en een bijkomende specialisatie-opleiding kwam ik als één van de jongste teamchefs ooit bij de BOB Brussel-Asse terecht.
Het werden intense jaren met complexe onderzoeken in het zware banditismemilieu van Brussel en Charleroi. Hold-ups op banken, overvallen op geldtransporten, ontvoeringen, schietpartijen…
Eind jaren ’90 en begin jaren 2000 werd de Brusselse rand geteisterd door goed georganiseerde criminele bendes die een voorliefde hadden voor Kalashnikov’s, snelle Audi’s en Subaru Impreza’s en veel geweld. Het waren de hoogdagen van tigerkidnappings en homejackings. Ik werd voor de leeuwen gegooid en leerde in recordtempo de knepen van het vak.

kurt-goossens-bob

Als 25-jarige was ik toen de jongste teamchef in ’t land. Op de foto mijn eerste bureau bij de BOB. Google Maps bestond nog niet. Afgeluisterde telefoongesprekken werden op cassettebandjes opgenomen die dagelijks moesten gewisseld worden.

 

Kurt Goossens - Rijkswacht

De jaren 90 werden gekenmerkt door goed georganiseerde criminele bendes die een voorliefde hadden voor zware wapens en veel geweld.

Deuren inbeuken en telefoons afluisteren

Ik functioneerde dan ook quasi voor 100% op mannelijke energie: deuren inbeuken, nachtelijke invallen, zware gangsters uit hun bed lichten, bendes observeren en volgen, telefoons afluisteren, zware BMW’s en Audi’s “tracken”… veel tijd en ruimte om te twijfelen of halfslachtig te werk te gaan hadden we niet. En als teamchef stond ik permanent in het spotlicht. Ik leefde en werkte als een alfa-mannetje.

kurt goossens rijkswacht heli

In een Alouette II, net voor het opstijgen voor een verkenningsvlucht boven Brussel-Noord. De Alouette was eigenlijk een vliegende bol van plexi-glas. Deed me denken aan dat ding van professor Gobelijn.

Na de politiehervorming in 2001 fusioneerden de BOB en de Gerechtelijke Politie in de Federale Gerechtelijke Politie. Ik kwam na een selectieprocedure bij de Federale Gerechtelijke Politie van Antwerpen terecht.

kurt goossens FGP_antwerpen

De BOB van de Rijkswacht en de Gerechtelijke Politie bij de Parketten fusioneerden in de Federale Gerechtelijke Politie.

 

In het kader van de fusie legde ik ook contacten met collega’s van de vroegere Gerechtelijke Politie. Vooral met een hoofdinspecteur met blonde paardenstaart en lange benen van de moordbrigade kon ik het goed vinden. 12 jaar laten wonen we nog steeds samen…

Ik had al die jaren de tijd van mijn leven, leefde tegen 200 km/u en kon me niet voorstellen ooit nog een andere job te willen doen.

Aan de kant gezet

Tot een ernstige blessure en de daaropvolgende rugoperatie me voor maanden thuis hield. Terugkomen bleek moeilijker dan verwacht. Ik kon enkel halve dagen werken en mocht enkel binnendienst doen. Door deze situatie zag mijn rancuneuze baas zijn kans schoon om me op een zijspoor te zetten. Mijn resultaten en de unieke kameraadschap binnen mijn team waren hem al langer een doorn in het oog. Toen ik op mijn zwakst was zag hij zijn kans dan ook schoon…

Ik voelde me gekrenkt in mijn eer en diep vernederd door dit laffe manoeuvre. Mijn zelfvertrouwen verdween als sneeuw voor de zon.
Ik belandde in een burn-out. Ik was ondertussen halverweg 30 en gebruikte de tijd van mijn ziekteverlof om terug én vooruit te blikken. Na enkele maanden sijpelde langzaam maar zeker het besef binnen dat ik iets anders wou doen in mijn leven. Er was iets gebroken tussen mij en mijn droomjob. Het ondenkbare werd realiteit. Het was over.

Zelfonderzoek en coaching

Door zelfonderzoek en coaching werd 1 ding al snel duidelijk. Ik zou mijn lot en werkomstandigheden nooit nog van iemand anders laten afhangen. Ik besloot nooit nog voor een baas te werken. En instinctief voelde ik dat ik wat meer van mijn vrouwelijke energie (zoals creativiteit) in mijn nieuwe job wou gebruiken. Na +15 jaar van quasi uitsluitend mannelijke energie was ik op zoek naar wat meer innerlijke balans.

Na  zelfstudie en heel wat nachten experimenteren achter de PC kreeg ik de smaak te pakken: in het creëren van websites kon ik mijn creatieve ei kwijt. In eerste instantie nog gratis voor bevriende zelfstandigen, maar al snel verkocht ik mijn eerste websites. Die eerste betalingen zien binnenkomen was een geweldige ervaring. Mijn nieuwe carrière begon vorm te krijgen. Mijn webbureau groeide snel. Gaandeweg specialiseerde ik me meer en meer in communicatie en marketing, 2 aspecten van ondernemen die me erg boeien. Het technische aspect liet ik later met veel plezier aan mijn eerste werknemers over. 

Een klant is geen crimineel

Maar en waren wel een aantal punten die nieuw voor me waren en die wat moeilijker gingen. Zo moest ik bijvoorbeeld heel empathisch zijn, goed luisteren naar wat klanten nu écht wilden en nodig hadden. Een gesprek met een klant verloopt toch nét iets anders dan de ondervraging van een crimineel…
Ik moest langs de ene kant veel meer dan vroeger beroep doen op mijn vrouwelijke energie en had langs de andere kant mijn mannelijke energie “begraven” tijdens en na de burn-out.

Een tweede punt was het isolement: ik had een netwerk van honderden mensen in binnen- en buitenland. Maar zij behoorden allemaal tot één of andere veiligheidsdienst: DEA (US), FBI, Police Judiciaire (F), Nationale Recherche (Nl), BKA (D), douane etc… Dus als zelfstandige begon ik terug van nul. Zonder ook maar iemand in mijn netwerk.

Behalve met klanten had ik in het begin dan ook weinig contact met andere ondernemers. Ik ging wel vaak naar netwerkevenementen, maar op mijn bureau werkte ik steeds alleen. Een groot verschil met vroeger: daar werkten we steeds in kleine en grote teams. Problemen werden samen opgelost. Nu stond ik helemaal alleen voor elke beslissing en uitdaging.

Steeds minder en minder energie

Omdat ik veel meer dan vroeger beroep deed op mijn “vrouwelijke” energie, en mijn mannelijke energie doelbewust naar de achtergrond verdrong (ik vond dat ik die stoere BOB’er niet kon gebruiken in mijn nieuwe carrière – het had me tenslotte naar een burn-out geleid) voelde ik mijn natuurlijke kracht en energie afnemen. Ik wist evenwel niet wat de oorzaak was. Zo zelfbewust was ik toen nog niet.

Ik stelde wel vast dat ik mezelf steeds vaker moest oppeppen en motiveren, daar waar dit vroeger vanzelf gebeurde. Vanuit mijn innerlijke kracht, maar ook door te werken in een stoere mannenwereld. Waar weinig plaats was voor twijfels of onduidelijkheid.
Als je beslist een deur in te beuken, moet je die eerste trap geven met 100% overtuiging en alle kracht die je in je hebt.
Als je beslist een wagen klem te rijden, ga je –eens de beslissing om in actie te komen genomen is– dóór tot die wagen stilstaat en alle inzittenden gehandboeid op de grond liggen. Je begrijpt wel wat ik bedoel.

Ik voelde dus dat er iets uit balans was en ging op zoek naar de oorzaken én de oplossing.

Daadkracht? Ja. Grenzen bewaken? Nee.

En dat er iets moest veranderen, werd steeds duidelijker. Ik had ondertussen nog een 2de en 3de bedrijf opgericht (aan daadkracht ontbrak het me nog steeds niet) en had ondertussen 4 medewerkers en 2 freelancers in dienst. Ik stelde vast dat sommige klanten, leveranciers of medewerkers op de één of andere manier er steeds opnieuw weer in slaagden om dingen van me gedaan te krijgen die ik eigenlijk niet wou.

Het werd pijnlijk duidelijk dat ik een gigantisch probleem had met het stellen én bewaken van mijn grenzen.

Iets wat nieuw voor me was. Als ik vroeger riep “Handen omhoog!” was dat namelijk niet onderhandelbaar. Wanneer we een inval deden en niemand het pand mocht verlaten gebeurde dat ook niet. Zij die het wel probeerden hadden daar snel spijt van. 

Een nieuw concept: vrouwelijke en mannelijke energie

Ik begon meer en meer te lezen over vrouwelijke en mannelijke energie. En hoe beide in elke man aanwezig zijn. Mannen gebruiken hun vrouwelijke energie als ze creatief zijn, als ze begrijpend luisteren, als ze empathisch zijn. Ze spreken hun mannelijke energie aan als ze doelen stellen, hun missie in de wereld zetten, als ze grenzen stellen en ze uitgedaagd worden om ze te bewaken.

Het werd me hoe langer hoe duidelijker dat ik als BOB’er te weinig aandacht had gehad voor die vrouwelijke energie. Deels ook als overlevingsstrategie in een zwaar milieu. En daarna had ik in mijn nieuwe carrière als startende ondernemer te weinig aandacht voor die mannelijke energie. Ik dacht verkeerdelijk dat dat niet samengaat met klantvriendelijkheid of met een status als sympathieke werkgever.

Het inzicht dat ik om opnieuw in balans te geraken het evenwicht tussen mannelijke en vrouwelijke energie moest herstellen veranderde alles. Het was de start van een nieuw en opwindend leven.

Een onuitputtelijke bron van kracht, motivatie en energie

Ik investeerde over de jaren heen meer dan €40.000 in opleidingen, seminaries, boeken en coaching. Ik ben altijd een spons geweest op het gebied van persoonlijke ontwikkeling. Uit al die vergaarde kennis en informatie distilleerde ik mijn eigen systeem en structuren. Die inzichten en systemen ging ik eerst in mijn eigen leven toepassen. Daarna ging ik ze ook bij cliënten gebruiken, tot mijn grote bevrediging met geweldige resultaten.

Met vallen en opstaan ontdekte ik waar mijn onuitputtelijke bron van kracht, motivatie en energie zich bevindt. Ik leerde hoe ik dicht bij mijn eigen kracht kan blijven. Ik geraakte opnieuw in balans. Leerde de kracht van authenticiteit kennen.

Het resultaat daarvan is dat ik nu heel goed aanvoel bij andere mannen waar hun kracht en hun missie ligt, ook al zien ze dit zelf niet.
Deze innerlijke kracht naar buiten brengen bij mijn cliënten en die bron van kracht en energie vertalen naar hun meest authentieke stem is wat mij nu telkens weer drijft om voluit te gaan als coach voor mannen. Omdat ik weet dat het “onmogelijke” mogelijk wordt als mannen in hun oerkracht gaan staan.

Wolves and Warriors logo

Nu is het aan jou!

En dàt is dus waarom ik zo ongelooflijk enthousiast ben over het Wolves & Warriors traject. Ik wil zoveel mogelijk mannelijke ondernemers helpen met het vinden van hun authentieke stem en het ontdekken van hun persoonlijke bron van kracht, motivatie en energie. Kurt Goossens Wolves and Warriors

Wil je nog meer details over mijn persoonlijke reis als Warrior weten? Ik vertel ze je graag rond het kampvuur tijdens de Wolves and Warrior week. En de 15 andere Warriors kijken samen met mij uit naar jouw verhaal!
Registreer je hier voor een kennismakingsgesprek. 

Als je eerder behoefte hebt aan een 1-op-1 coaching traject kan dat natuurlijk ook. Dan kijken we tijdens een vrijblijvend kennismakingsgesprek of het “klikt”.

“Op wiens toestemming wacht jij nog om voluit te gaan in je leven?”